۱۳۹۲ شهریور ۴, دوشنبه

پیشبینی شگفتی برانگیز و دردناک زنده یادِ جاویـدنام «احمد شاملو» در نخستین یادداشت اش، در جایگاه سردبیر «کتاب جمعه»



نخستین یادداشت «بــامــداد بــزرگ»
- زنــده یــادِ جــاویــدنــام «
احــمــد شــامــلــو» -
در جایگاه سردبیر «
کــتــاب جــمــعــه» 


روزهای سیاهی در پیش است. دوران پر ادباری که، اگر چه منطقن عمری دراز نمی تواند داشت، از هم اکنون نهادِ تیره ی خود را آشکار کرده است و استقرار سلطه ی خود را بر زمینه یی از نفی دموکراسی، نفی ملیت و نفی دستاوردهای مدنیت و فرهنگ و هنر می جوید.

این چنین دورانی به ناگزیر پایدار نخواهد ماند و جبر تاریخ، بدون تردید آن را زیر غلتک سنگین خویش در هم خواهد کوفت. اما نسل ما و نسل آینده، در این کشاکش اندوهبار، زیانی متحمل خواهد شد که بی گمان سخت کمرشکن خواهد بود. چرا که قشریون مطلق زده، هر اندیشه ی آزادی را دشمن می دارند و کامگاری خود را جز به شرط امحاء مطلق فکر و اندیشه غیرممکن می شمارند.

پس نخستین هدف نظامی که هم اکنون می کوشد پایه های قدرت خود را به ضرب چماق و دشنه استحکام بخشد و نخستین گام های خود را با به آتش کشیدن کتابخانه ها و هجوم علنی به هسته های فعال هنری و تجاوز آشکار به مراکز فرهنگی کشور برداشته، کشتار همه ی متفکران و آزاد اندیشان جامعه است.

اکنون ما در آستانه ی توفانی روبنده ایستاده ایم. بادنماها ناله کنان به حرکت درآمده اند و غباری طاعونی از آفاق برخاسته است.

می توان به دخمه های سکوت پناه برد، زبان در کام و سر در گریبان کشید تا توفان بی امان بگذرد.

اما رسالت تاریخی روشنفکران، پناه امن جستن را تجویز نمی کند.

هر فریادی آگاه کننده است، پس از حنجره های خونین خویش فریاد خواهیم کشید و حدوث توفان را اعلام خواهیم کرد.

سپاه کفن پوش روشنفکران در جنگی نابرابر به میدان آمده اند.

بگذار لطمه یی که بر اینان وارد می آید نشانه یی هشدار دهنده باشد از هجومی که تمامی دستاوردهای فرهنگی و مدنی خلق های ساکن این محدوده ی جغرافیایی در معرض آن قرار گرفته است.

«کــتــاب جــمــعــه» | شماره ی نخست (یک ام) | سال نخست
«
هُــرمــزشــیــد» (پنجشنبه)
چهارم «
امــرداد» ماه سال 1358 «کُــهــن خــیــامــی»

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر